๑. february
สวัสดี
หายกันไปนาน แต่ก่อนนี่อัพไดทุกวัน เดี๋ยวนี้อัพเดือนละครั้ง
5555555555555555+
ช่วงนี้คอมมีปัญหาบ่อยมั่ก ๆ
ไวรัสเข้าตลอด ๆ ตัวแอนตี้ไวรัสก็กำลังจะเสียชีวิต *ไว้อาลัย*
โถถถถ ปิดเทอมนี้เก็บเงินซื้อใหม่แม่งเลยดีแม่ะ ๆ - -
เดือนกุมภาละนะ
บีฟอร์วาเลนไทน์ 555555555+
เห็นหนังเรื่องนี้มั้ย ๆ my valentine เห็นแล้วนึกถึง before valentine เลย
บีฟอร์วาเลนไทน์ ก็แค่หนังเรื่องนึง ที่ไม่ได้ซึ้งกินใจ ไม่ได้รักจนลอย ไม่ได้อะไรมากมาย
ก็แค่
หนังเรื่องแรกที่ดูกับเธอ
5555555555555 *หัวเราะกลบความเขิน*
ไปกันเยอะมากปีที่แล้ว แล้วก็เป็นหนังที่นั่งดูกันเป็นคู่ ๆ
แล้วเรากับเธอก็มานั่งกันได้ไงไม่รู้ เป็นคู่ช-ญคู่เดียวมั้ง ที่นั่งใกล้กันแล้วไม่ได้เป็นแฟนกัน
555555+ ตลกดี ไม่ได้หวาน ไม่มีซบ แต่บอกได้เลยว่ามีความสุขมาก
คิดถึงจัง
ยังจำทุกสิ่งทุกอย่างตอนนั้นได้อยู่เลย
ใกล้สอบละนะ
ม.4 กำลังจะจบแล้วจริงดิ *ตกใจ*
เร็วมากนะ ปีๆนึงเนี่ย เอาดีๆนะ เหลือเวลา 2 ปีกว่าๆในการสอบเข้ามหาลัย
โคตรน้อยเลย
บอกเลยว่าไม่พอ เพราะเราไม่พร้อม
ยังบ้า
ยังร่อน
ยังเที่ยว
ยังปาตี้
ยังเม้าท์แตก
- - โอ้ว ชีวิตกุ นี่หรือเด็กวิทย์-คณิต
จะตั้งใจเรียนมากกว่านี้
เพื่อแม่ เพื่อแม่จริงๆนะ ตั้งใจ ไม่ได้แค่ลมปากด้วย
รู้สึกเสียใจกับการกระทำที่ผ่านมา
เราไม่ได้เป็นลูกที่ดีพร้อมหรอก
แม่พบเชื้อมะเร็งในร่างกาย
แม่บอกว่า อย่างน้อยก็ช่วยเป็นพยาบาลให้แม่หน่อย
ก็ตั้งใจว่า จะเลือกพยาบาลด้วย แต่ก็ยังจะเป็นทันตะ
จะหาเงินเยอะ ๆ แล้วก็เอามารักษาแม่
ไม่รู้ว่าอนาคตมันเป็นไง แต่ที่รู้ๆคือ แม่ต้องอยู่กับเก่งไปนานๆแหละ
สู้นะแม่ ตอนนี้แม่ยังยิ้มได้ ยังทำงานได้
ยังบ่นเก่งได้ ยังด่าเก่งได้ แม่ก็ต้องอยู่ทำแบบนี้กับเก่งไปอีก 10 หรือ 20 ปีเลย
อยู่กับเก่งตลอดไปนะ ..
เศร้านะ อัพเรื่องนี้ทีไรก็ร้องไห้ มันจุกอ่ะ เหมือนมีก้อนไรจุกที่คอ
เขียนในไดที่เป็นเล่มของตัวเองนั้นก็นั่งร้องไห้
แย่นะ กับการมานั่งคิดว่า
ถ้าพรุ่งนี้ไม่มีแม่จะเป็นยังไง ?
*เปลี่ยนโหมด*
ช่วงนี้เบื่อๆกับเพื่อนที่โรงเรียนจัง
เบื่อสุดก็ไอเอิร์ธ
คือถ้าเราเป็นดำ มันก็ขาว
ถ้าเราซ้าย มันก็ขวา
คือมันเข้ากันไม่ได้
พยายามอยู่ ตัวเราเองเป็นคนเกลียดอะไรง๊องแง๊งๆ
แบบเอะอะก็โวยวาย แอ๊บแบ๊ว แอ๊บโง่ อะไรหรอ ไม่รู้เรื่อง - -
คือแบบ กุรำคาญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญญ
ไม่ใช่คนที่จะมาทนบอกอะไรซ้ำซากๆ เออ รอบสองรอบพอทน
อีห่านนี่อะไร - -
สองรอบแล้วสามรอบแล้วสี่รอบแล้ว ยังจะ อะไรหรอ - -
ล่าสุดไปเรียนอุ๊
วันปิดคอร์ส ไอเก่งก็บอกมันก่อนไปว่า เออแกดีว่ะ วันนี้อุ๊ปิดคอร์สละ
อีนี่ก็เออออกับกุนะ แบบรู้เรื่อง เข้าใจ
ซักพักนั่งเรียน จนจบแม่งเดินมาหาไอเก่ง
อ้าวแกอุ๊ปิดคอร์สวันนี้แล้วหรอ
- -
*อีห่านรากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก*
ก็เลยหันไปทำหน้านิ่งตอบมันว่า
ยังไม่จบมั้ง - -
โกรธกุ
อีเอิร์ธโกรธไอเก่งงงงงงงงง
อะไรของเมิ๊งงงงงงงงงงง - -
โกรธเสร็จ อาร์ตต่อ ไม่พูดไม่จา เอาเหอะ เมิงจะอาร์ต กุอาร์ตกว่า
เมิงไม่พูดใช่มั้ย กุไม่พูดด้วย - - อะไร๊ กุต้องมาง้อด้วยสิ โน๊ววว กุไม่ได้เป็นเพื่อนแสนดีขนาดนั้น
นั่งรถเมล์กลับบ้าน กับพวกไอแบงค์
ช๊ะ อีนี่ นั่ง 2 ที่ติดไง ตอนขึ้นก็นั่งๆ ซักพักแกองค์อาร์ตห่านไรลงอีกไม่รู้
แกลุกไปนั่งคนเดียวเว้ย
ไอเก่งก็แบบ อ่ะนะ - -
อารมณ์นั้นคือแบบ โมโหโมโห ๆ ทำม๊ายย อะร๊ายย - -
แล้วสุดท้ายอะไรรู้มั้ยอีพวกแบงค์ลงเซ็น อีเอิร์ธก็ลงเซ็น
ไอเก่งนั่งมาลงบ้านเลยไง กลับบ้านทำไรปุ๊บ ล้มตัวลงนอนเล่น
ซักพัก มีสายโทรเข้า
เอิร์ธ โทรเข้า
ความรู้สึกตอนนั้นบอกตรงๆกุอยากกดทิ้งจริงๆนะ - -
แต่ก็ฝืนรับไป
สรุปคือ โทรมาขอโทษกุ
ขอโทษนะ เราหงุดหงิดนิดหน่อย
อีแสร่ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
- -
แล้วเหมือนไม่ได้ขอโทษกุจากใจด้วย
เหมือนพวกไอเจเคลียร์ด้วย - -
ลำบากมากก็ไม่ต้องทำหรอก
คำว่า ขอโทษ เนี่ย ถ้าฝืนออกมาจากปากมันก็ไม่ต่างจากเศษผักชีที่ฟันเมิงหรอก
เห้อ โล่ง
แรงดี ตอนนั้นอยากพูดงี้ใส่หน้ามันจัง
ดีนะจิตสำนึกมันฉุดไว้
จำไว้เวลาของขึ้น อะไร ๆ ก็ร้ายแรงอย่างงี้แหละจ้ะ
5555555555555555555555+
|