วันแห่งความรัก กับ ไดอารี่ของความรัก
            

จะให้พลาดได้ไง วันวาเลนไทน์ กับไดอารี่ของความรัก
ครั้งนี้ถึงจะไม่มีรูปเรื่องราวใหม่ เพราะต่างคนต่างยังมีหน้าที่ของตัวเอง ไม่มีเวลาไปไหนด้วยกันบ่อยๆเหมือนเดิม ถึงยังไง เมื่อรักแล้ว ก็จะรักตลอดไปและทำให้ดีที่สุดครับ
            
เอารูป เก่ามาดู ละกัน





            

วิ้ว...วิ้ว ได้ยินเสียงของความรักพัดผ่านกันบ้างรึเปล่าคุณผู้อ่านที่รักทุกท่าน ช่วงนี้บรรยากาศของโลกกำลังอบอวลไปด้วยความรัก เพราะวันที่ 14 กุมภาพันธ์ หรือที่เรียกกันติดปากว่า วันวาเลนไทน์กำลังจะมาเยือนในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ทำให้ออกซิเจนในอากาศอาจจะน้อยไปซักนิด(เพราะว่าโดนความรักครอบคลุม) แต่เชื่อว่าความรักที่มีอยู่ในหัวใจคงไม่น้อยตาม แต่แฟนานุแฟนที่ยังไม่มีแฟนก็ไม่ต้องน้อยอกน้อยใจ อิจฉาตาร้อนคู่ที่เค้าเกี่ยวก้อยเดินจูงมือ แล้วพร่ำพรรณนาว่าตัวเรานี้ทำไมไม่มีแฟน แหม....ความรักไม่ได้จำกัดแค่หญิงกับชายนี่จ๊ะ ยังมีความรักอีกหลายประเภทและอีกหลายคนที่รอให้คุณบอกรักอยู่ ไม่ใกล้ไม่ไกลที่ไหนก็คนในครอบครัวเรานั่นไง ทั้งพ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา รวมไปถึงเหล่าเพื่อนผองตัวดีที่ยังไงก็ตัดกันไม่ขาด แต่ก่อนที่จะเฉลิมฉลองนัดคู่ไปออกเดทกันนั้น เรามาทราบที่มาที่ไปของเทศกาลแห่งความรักกันก่อนดีกว่า ไม่ใช่หลับหูหลับตามอบของขวัญแทนใจหรือบอกรักกันอย่างเดียว วันวาเลนไทน์มีจุดกำเนิดราวศตวรรษที่ 3 ในอนาจักรโรมัน จากประเพณี ลูเปอร์คาเลีย (Lupercalia) ซึ่งเป็นการเฉลิมฉลองบูชาเทพเจ้า Lubercus ของชาวโรมันนอกศาสนา หรือพวกนอกรีตในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ของทุกปี ในขณะเดียวกันวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ถือเป็นวันหยุดเพื่อเฉลิมฉลองบูชาเทพี จูโน่ (Juno) เทพีแห่งผู้หญิง และการแต่งงานของชาวโรมันเช่นกัน ในวันนี้เองก็ถือได้ว่าเป็นวัน Lupercalia's Eve ซึ่งชาวโรมันจะมีประเพณีการเลือกคู่หนุ่มสาว โดยจะเขียนชื่อหญิงสาวลงในกล่อง ชายหนุ่มจับชื่อใครได้ หนุ่มสาวคู่นั้นก็จะเป็นคู่เที่ยวกันตลอดเทศกาล ความสัมพันธ์ระหว่างหนุ่มสาวที่เกิดจากประเพณีนี้ มักจะยืนยาวต่อไป และแต่งงานในที่สุด

ต่อมาในยุคที่ชาวคริสเตียนเข้ามามีบทบาทมากขึ้น พวกนักบวชพยายามเปลี่ยนเทศกาลเก่าแก่ของพวกนอกรีตนี้ จากชื่อเทศกาล Lupercalia ให้เปลี่ยนชื่อเป็นวันวาเลนไทน์ หรือ St.Valentine's Day เพื่อเป็นการกำจัดประเพณีของพวกนอกรีตให้หมดไป คำว่า"วาเลนไทน์" กำเนิดขึ้นมาราวศตวรรษที่ 3 กรุงโรม อยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์คอลดิอุส (Claudius) ซึ่งเป็นกษัตริย์ที่ชาวเมืองเกลียดชัง เขาต้องการสร้างกำลังกองทัพขนาดใหญ่เพื่อก่อสงคราม แต่เหล่าชายฉกรรจ์ไม่ต้องการก่อสงคราม พวกเขาไม่อยากจากภรรยาและครอบครัวสู่สนามรบ จึงไม่มีผู้ใดไปลงชื่อเข้ากองทัพ เขาจึงมีความคิดว่า การแต่งงานและครอบครัวคือสาเหตุที่ทำให้เกิดความผูกพันธ์ ด้วยเหตุนี้ จึงออกกฎกำจัดการแต่งงานทั้งหมด ห้ามประกอบพิธีแต่งงานใดทั้งสิ้น วาเลนไทน์ เป็นนักบวชผู้หนึ่ง ที่เชื่อมั่นในความรักเป็นยิ่งนัก แต่เมื่อกษัตริย์คอลดิอุส สั่งกำจัดพิธีแต่งงานทั้งหมดในอาณาจักร วาเลนไทน์จึงต้องแอบประกอบพิธีแต่งงานภายใต้แสงเทียนในห้องเล็กๆ ที่มีแต่คู่บ่าวสาว และวาเลนไทน์เท่านั้น ทุกคนต้องกล่าวคำประกอบพิธีอย่างแผ่วเบาที่สุด ส่วนหูก็ต้องคอยเงี่ยฟังเสียงฝีเท้าของทหาร เพราะถือว่าเป็นการกระทำความผิดที่ใหญ่หลวงนัก แต่ในที่สุดเขาก็ถูกจับได้ และมีโทษประหารชีวิต หนุ่มสาวชาวเมืองต่างพากันมาเยี่ยม โยนดอกไม้และข้อความต่างๆ ผ่านทางหน้าต่างห้องขัง เพื่อให้วาเลนไทน์รู้ว่าพวกเขายังคงเชื่อมั่นในความรักเสมอ

หนึ่งในจำนวนหนุ่มสาวที่มาหาวาเลนไทน์นั้น เป็นลูกสาวของผู้คุม เธอจึงมีโอกาสเข้าไปพบในห้องขัง และคอยให้กำลังใจอยู่เคียงข้างวาเลนไทน์เสมอ จนกระทั่งถึงวันที่เขาต้องถูกประหารชีวิต วาเลนไทน์จึงทิ้งข้อความไว้แก่เธอ โดยลงท้ายว่า "Love from your Valentine" วาเลนไทน์เสียชีวิตในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ 269 และเชื่อกันว่าจากประโยคทิ้งท้ายนั้น เป็นจุดกำเนิดวัฒธรรมที่เรียกว่าวันวาเลนไทน์ และในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ของทุกปี ผู้คนก็ยังระลึกถึงวาเลนไทน์เสมอ และยกย่องให้เขาเป็นตัวแทนแห่งความรัก ต่อมาในปี ค.ศ.469 สันตะปาปาเกลาซิอุส ( Gelasius) จึงประกาศให้วันที่ 14 กุมภาพันธ์ เป็นวันระลึกเพื่อเป็นเกียรติให้แก่เซนต์ วาเลนไทน์ ( St. Valentine) และกลายมาเป็นวันหยุดเฉลิมฉลองวันแห่งความรัก หรือ St. Valentine's Day ในที่สุด เป็นยังไงบ้างสำหรับตำนานความรักของเซนต์วาเลนไทน์ ถึงแม้ว่าเรื่องราวที่เล่าขานกันมาจะเกิดอีกซีกโลกหนึ่ง แต่อย่างน้อยๆวันวาเลนไทน์อาจทำให้ใครคลายคนกล้าที่จะแสดงความรักกันมากขึ้น...จริงมั๊ย!?!

            
| อารมณ์ |
|
|
| ความรัก |
|
|
| งาน/เรียน |
|
|
| การเงิน |
|
|
| ดวงชะตา |
|
|
|
|
|