★กับการเริ่มต้นครั้งใหม่
ขอบคุน สำหรับ ทุกสิ่งทุกอย่าง
ตอนแรกก้อไม่ได้กะที่จะมาเขียนที่นี้อย่างจิง ๆ จัง ๆ
ถ้าเปนเพื่อนนัดทุกคนจารุว่า นัดบ้าไดมาก
มีมาแร้วเกือบทุกที่
ตั้งแต่ ไดฮับ ยังอยุ เขียนมาประมาน 2 ปี
แล้วก้อย้ายไป สตอรี่ แล้วก้อกลับไปฮับ
จนฮับเจ๋ง ก้อมาที่นี้
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะอยุได้นานขนาดนี้
นานเท่าไหร่แร้วนะ 1 ปี กะอีก 6 เดือน
เรว ๆ มาก ๆ
แต่พอมาถึงตอนนี้ มันถึงเวลาแล้ว
ที่จะต้องไปตามหาความฝัน โดยใช้ความพยายามสักที
เพราะทุกคนก้อคงรุ
ว่านัด บ้าไดมากกก.กก.กก
ถ้าเปิดคอมก้อคือเปิดมาอัพได แร้วมันก้อจะตาม พาลไปอย่างอื่น
ถ้าทำอย่างอื่นมันก้อจะอยุแค่แปปเดียว
ขอบคุนเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ทุกคนที่คอยมาเปนกำลังใจ
มาพุดคุยทักทาย
เจ๊แพร บอกจะกลับมาอัพ ก้อไม่เหนสักที
ออนเอมก้อไม่ออน เหนใช้มือถืออนแปปนึงเนอะ
น้องนาว กั๋ม พี่แพร ยังไงก้อสุ้ ๆ นะค่ะ
แล้วจะไปเม้นให้บ่อย ๆ นะ
ถึงคัยบางคน
นัดอยากให้แก รักตัวเองให้มาก ๆ นะ
รักให้มากกว่าที่นัดรัก
นัดก้อไม่รุหรอกนะ ว่านัดจะพุดยังไงดี
มันอาจจะดุเปนเรื่องที่ไร้สาระที่นัดจะบอกว่า
คงจะไม่ค่อยได้คุยกันแร้ว ปกติก้อน้อย ๆ อยุแร้ว
ทุกวันนี้ นัดไม่รุว่า กำลังหลอกตัวเองอยุรึป่าว
แต่ถึงหลอกไม่หลอก มันก้อมีค่าเท่าเดิมอ่ะแหละ
แต่มันเหมือนกับว่า
ถ้าเทอไม่บอกว่า เลิกยุ่งสักทีเห้อะ
หรือ บอกให้เลิกรัก
มานก้อเหมือนนัดยังจะ ลืม ทำใจให้ ไม่คิดอย่างงั้นจิง ๆ
สันยา จำได้ไหม ทำไมนะชอบพุดคำว่าสันยา
คั้งแรก จำได้ไหมว่า เคยสันยาอะไร
สุดท้ายก้อทำได้
เพาะชะนั้น ตอนนี้สันยาอะไรไว้
ห้ามลืมนะ ทุกวัน มะช่ายนาน ๆ ทีนะ
แต่ขอแค่สักเสี้ยววินาทีก้อพอ
เทอคงลืมไปแร้วสินะ
ไม่เปนไร อย่างน้อยมันก้อทำให้นัด หลอกตัวเองได้ไปอีกสักพักนึง
คงไม่ต้องบอกนะว่านัดพุดถึงคัย
เพราะคนที่นัด มันก้อคือคนที่นัดเคยบอกกับเค้าไปและว่า รัก
ก้อคงจะไม่ลำบากเกินไปใช่ไหม ว่าเปนเทอ ?
ถึงมันจะนานมาแร้วก้อตาม
ทำยังไงนะ ถึงจะทำให้เลิกรัก ทำยังไง ?
อยากจะถามคำถามนี้จิง ๆ
จะได้ ๆ คำตอบที่มันแรง ๆ มาสักที
เห้อ ..
นัดก้อไม่รุเหมือนกันว่า จุดหมายของนัดคืออะไร
จุดจบมันจะเปนยังไง
ไม่ว่าจะดีหรือม่ายดี ก้อขอพยายามสักหน่อยแล้วกัน
เพื่อความสุขของคนที่นัดรัก และตัวนัดเอง
เค้าให้เรามาทั้งชีวิตแล้ว
ถึงจะมี ทะเลาะกันบ้าง
แต่มันทดแทนไม่ได้เรยนะ กับสิ่งที่เค้าให้เรามา
ตลอดระยะเวลา 17 ปี
เราพยายามเพื่อเค้าแค่ 1 ปี
มันจะยากเยนอะไรกันนักหนา
อย่าท้อนะ
เหนไหม ไอพวกที่ หวังลม ๆ แล้ง ๆ ไม่มีวันเปนจิง
มันยังสุ้ แล้วมึงละ เปนคัย
มึงก้อรุ มึงเหนือกว่ามันอยุแร้ว ถ้ามึงสุ้
เพราะชะนั้น สุ้ ๆ ก้าวไปพ้อม ๆ กันนะ
โชคชะตาเข้าข้างคนไม่เท่ากันหลอก
บางคนก้อได้รับแต่สิ่งดี ๆ
แต่ถ้าเราไม่ใช่คนนั้นละ ?
สิ่งที่เรากำลังจะทำในตอนนี้ มันคือความพยายาม
ไม่ต้องอาศัยโชคชะตาใด ๆ ทั้งสิ้น
มันอยุที่เราแร้วแหละ ว่าจะเอายังไง กับชีวิต
ทำไมถึงไม่ให้ตัวเองเปนคนกำหนดชีวิตตัวเอง
ไม่ใช่รอความหวัง ที่อาจจะไม่มีวันเปนจิงก้อได้
เจอกันอีกครั้ง ในอีกช่วงเวลานึง
ที่กำลังจะต้องผ่านพ้น ช่วงเวลาดี ๆ ที่เข้ามาในชีวิต
อีกไม่ถึงปี มันน้อยละเกิน
กับการที่ต้องจากลา กับคนที่ อยุด้วยมา คุ้นเคยกันมา
6 ปี บางคนก้อเปน 10 ๆ ปี
แต่จะมีสักกี่คนนะ ที่จิงจัย และรักเราจิง ๆ
รักกุจิง ๆ แบบพวกมึง
กุรักพวกมึงนะ
คิดถึงกันมั้งนะ เอาเมลไว้ก้อได้ หรือว่า
เข้าไปหากันในสเปซ คงจะอัพเลก ๆ น้ อย ๆ
ไม่ได้พุดมากแบบในนี้
http://niituz69.spaces.msn.com
|
