สัปดาห์แห่งโป๊ะเช๊ะ 2

จากบันทึกหน้าเก่า 17 พฤศจิกายน 2547
เมื่อวาน ฉันพาโป๊ะเช๊ะไปตัดผมที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เจอร้านตัดผมหมา มหาโหดคิดค่าตัดขนโป๊ะเช๊ะ 450.- ฉันก็เห็นว่า ไหนๆก็มาแล้ว ตัดก็ได้(ฟ่ะ) สงสารมันด้วย ขนยาวมากแล้ว และช่วงนี้อากาศร้อน
ฉันไปดูหนัง สองชั่วโมง กลับมาเอา มองเท่าไหร่ก็ไม่เจอ โป๊ะเช๊ะเลย ฉันร้องเรียก โป๊ะเช๊ะๆๆ อยู่ดีๆ มีหมาตัวนึง โผวิ่งเข้ามาหาฉัน เป็นหมาพุดเดิ้ลที่มีหน้าตาเหมือนหนูผีเลย ฮ่าๆ หมาไรวะ ตัวพองๆ หัวกะโหลกเล็กนิดเดียว เหมือนเป็นหมาออทิสติคเลย ฮ่าๆ ขำ
มารับโป๊ะเช๊ะค่ะ ฉันเอ่ยปากบอกพนักงาน ก็นั่นไงคะ พนักงานชี้ไปที่อีหมาหน้าหนู ห๊า ฉันร้องลั่นร้านอย่างตกใจ นี่ โป๊ะเช๊ะ เหรอ โฮๆๆ ฉันร้องครางออกมา อีโป๊ะเช๊ะ พยักหน้าหงึกๆ (ก๊าก อันนี้มั่ว)
โปรดดูรูปประกอบ!

คิดดูสิ ฮือๆ อุบาทว์แค่ไหน อ่ะดูอีกที

ฉันโมโหร้านนี้มาก ฟันไป 400 (ลดให้ 50บาท) เพื่อทำให้หมาสุดสวยของฉันแปลงเป็นหนูผีเหรอเนี่ย ฉันไม่ยอม บอกให้ร้านตัดตรงตัวใหม่ให้มันสั้นกว่านี้ เพราะมันไม่เข้ากับหัวหลิม ๆและหูยาวๆของมันเลย แต่ยังไงก็ทุเรสอยู่ดี โดยเฉพาะตรงหัว เหมือนหมาปัญญาอ่อนจริงๆ ฝีมือร้านนี้ แย่มากๆ สงสารอีโป๊ะเช๊ะ ท่าทางมันอาย ทำหน้าหลบๆ กลับถึงบ้าน เอาจมูกโล่งๆไปซุกซอกโซฟา ถ้ามันพูดภาษาคนได้ มันคงอยากจะบอกว่า



|