อนิจจาสังขารไม่เที่ยงแท้
ตื่นตอนเช้าน่ามืดวูปนิดหน่อย
กูต้องค่อยค่อยลุกอย่างช้า . .ช้า
แต่มือเท้ากูนั้นมันเริ่มจะชา
เป็นไรว่ะช่างน่าฉงนใจ
. . . . . . . .
อยู่คนเดียวในห้องอย่างเหงา . .เหงา
ห้องมันเน่าไม่ได้เก็บอย่าสงสัย
กูต้องลุกขึ้นมาเก็บอย่างเหนื่อยใจ
อนาจในห้องเน่า . เน่าของกูจิง
. . . . . . . . . . . . . .
เริ่มจากเตียงต้องพับผ้าห่มก่อน
แล้วเรียงหมอนให้เข้าที่อย่างหมดสิ้น
เก็บกวาดพื้นมันช่างเหนื่อยเสียจิง . .จิง
จบลงที่ซักเจ้าลิงน้อยของกรู. . . .
. . . . . . . . . . . . . .. . .
อะงงหละสิวันนี้มาแนวไหน 5 5 5
อยากลองเอาเหตุการณ์มาแต่งเป็นกลอนดู
มุ่ยทำได้แค่นี้อะ5 5 5
นึกไม่ออกว่าจะไปต่อยังไงเขียนต่อหละกาน 5 5
พอเก็บห้องทำอะไรเสร็จก็มานั่งหน้าคอม
เพื่อนสาว(คุยกานในเอ็มนะ)บอกให้ไปต้มมาม่ากินรองท้อง
ด้วยความที่ยังเหนื่อยอยู่ก็นอนเล่นสักพัก
แล้วมุ่ยก็ลุกไปเข้าห้องน้ำ
พอเข้าไปเท่านั้นแหละ หน้ามืด
คว้าอ่างล้างหน้าแทบไม่ทัน
เกิบหัวฟาดพื้นตาย (อยู่คนเดียวด้วยกรู)
สั่นไปทั้งตัว มือเท้ามันเริ่มชา -*-
เหนื่อยมาก ๆ ในหัวเนี้ยหมุนเลย -*-
มาคุยกะเพื่อนสักพักไม่ไหว เลยต้องไปนอนพัก
. . . . . . . .
ตกเย็นนึกว่าหายดีหละ
ออกไปหอเพื่อน ไปเอาชีทมาอ่านสอบ
ตอนไปก็ดี ๆ อยู่หรอกแต่ตอนกลับเนี้ยสิ
วูปตอนขับรถ ยังดีที่ขับช้า และจอดรถทัน
ไม่งั้นคงตาย เพราะมันเป็นช่วงที่รถเยอะมาก
พักให้หายแล้วพยายามกลับหอ
ซัดแบรนไป 2 แล้วพัก เออเริ่มดีขึ้นหละ
. . . . . . . . . .
ฝนตกหนักมานน่ากัวสุด ๆ กูอยู่คนเดียว -*-
เริ่มจาหิวหละเวงกำ . . . .ทำไง
ฝนเริ่มซา . . .ก็เลยออกไปหาไรกิน
จบลงที่เซเว้น 5 5 และส้มตำกะหมูปิ้งร้านประจำ
ปิ๊กเปาหมดอดกินไป -*-
กลับมาถึงหอ กินฮอดดอกกกกได้ 3 คำส้มตำยังไม่ได้แดก
ปวดท้องวิ่งเข้าห้องน้ำ -*-
เอ๋าเวง . . .ท้องเสียซะงั้น กูยังไม่ได้กินเลยท้องเสียแล้วเหรอ
แทบจะคลานเข้าออกห้องน้ำ -*-
ไอ้ที่วูป ๆ เนี้ยก็ยังไม่หาย เออจะตายไหมเนี้ยกูวันนี้
ด้วยความทรมาน แดกส้มตำได้ไม่กี่คำ -*-
ต้องเลิกกิน กัวเป็นมากกว่าเดิม 5 5 5
จบด้วยการนอนดูหนัง เพราะคนที่รอคุย ก็ไปดูหนังเหมือนกัน
บอกให้เรารอ จนตี 3 -*- รอมิไหวเลยไปนอนก่อน
. . . . . . . . . . .
พรุ่งนี้สอบ . . . . .
อดเที่ยวเลยเพราะเสร็จ 2 ทุ่มครึ่ง
อดไปขอนแก่นเซ็งเจง ๆ
เจอเหตุการณ์เมื่อวานชักอยากจะมีแฟน -*-
จาได้มีคนดูแลไม่ได้นอนตายอยู่คนเดียว
เศร้าจริงชีวิต . . .
|