004
๒๘.๑๐.๒๕๕๒,.
เพิ่งอ่านการ์ตูนเรื่องนึงจบไป
เล่ม ๑๙ ,. ไม่บอกหรอกนะ ว่าเรื่องอะไร (ฮ่าๆ)
คือ,.... เริ่มไม่ถูกหวะ แต่อ่านแล้วมันขัดใจ
ไอ่สิ่งที่เรียกว่า "ความคิด,ความรู้สึก, หรือ ความรัก น่ะ"
ทำไมมันเข้าใจยากนัก,.
ในตอนเด็กๆ มะแค่ถามว่า "รักมะเท่าไหน"
ตอนเป็นเด็กก็ตอบไม่ถูก
มะบอกให้ตอบว่า รักเท่าฟ้า
ก็ตอบว่า "รักมะเท่าฟ้า า" (ชูมือ บอกความกว้างของท้องฟ้าด้วย)
พอโตขึ้นอีกหน่อย สิ่งรอบข้างมันก็อธิบาย ค่าของความรัก,. ซึ่งกูก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
คำว่า "รัก" แท้จริง มีแล้วมันทุกข์หรือสุขกันแน่?
เอาจริงๆ ถึงไม่เคยมีแฟน แต่มันก็ต้องมีแอบรักใครมั่งใช่ป่ะ,.
ก็คิดว่า การแอบรักนั่นแหละ คือความสุขดี
แต่,.มันก็ อมทุกข์ น่ะนะ,.
บางที,.ก็อยากลองมีความรักแบบจริงจังบ้าง
แต่พอได้คิดอีกครั้ง,. กูว่าอยู่คนเดียวก็มีความสุขดี
มีเพื่อนให้หัวเราะอยู่ใกล้ๆ
มีคนหน้าตาดีให้เราเหล่มอง หรือแซวได้โดยไม่ต้องคิดว่าจะมีใครมาหึงหวง
ทำอะไรก็ไม่ต้องแคร์ใครอีกคน,. ถึงจะเหงาหน่อย แต่มันก็อิสระดี
ป.ล. ตอนนี้กูก็พูดแบบนี้ ลองกูยี่สิบหน่อยๆ เดี๋ยวก็เพ้อหาแฟน ฮ่าๆๆๆๆ
ป.ล.๒ อย่าคาดหวังว่าจะอ่านอะไรดีๆนะ ,. ณ จุดๆ นี้น่าจะรู้แล้ว ว่า อิฉันอยากพิมพ์อะไรก็พิมพ์
|
